Mont Blanc

Naar de Mont Blanc voor de Hartstichting

Naar de Mont Blanc voor de Hartstichting


In september 2021 heb ik de Mont Blanc beklommen, met 4.810 meter de hoogste berg van de Alpen en West-Europa. Een lange en zware beklimming die het uiterste van je vergt, zowel fysiek als mentaal. Ik heb hieraan een sponsoractie voor de Hartstichting gekoppeld.

Hartstichting

Waarom de Hartstichting?


Maart 2004, rond mijn verjaardag, 17 jaar geleden dus, hadden wij een heel intensieve periode achter de rug. In oktober 2003 werd onze eerste zoon geboren. In december werd ontdekt dat hij een aangeboren hartafwijking had en vrijwel meteen daarna werd hij opgenomen in het Erasmus MC in Rotterdam. Drie maanden later had hij twee operaties, waarvan één open hartoperatie, achter de rug en konden we gaan genieten van het leven dat je als jong gezin normaliter hebt.

Inmiddels is onze zoon een beer van een kerel en mankeert er niets meer aan hem. Wij hebben dus van dichtbij meegemaakt hoe belangrijk het is dat de medische wetenschap tot zoveel in staat is. De Hartstichting draagt hieraan heel veel bij. Zij dragen bij aan wetenschappelijk onderzoek, voorlichting, preventie en patiëntenbelangen. Lees hier meer  over het werk van de Hartstichting.


Om een hoge berg te beklimmen, moet je topfit zijn. Je hart moet dus in orde zijn, want dat is de motor van je lichaam. Daarom vond ik het zo toepasselijk om aan mijn Mont Blanc beklimming een sponsoractie voor de Hartstichting te koppelen.

Intensief


De Mont Blanc is technisch niet de moeilijkste berg, maar het is zeker geen 'rondje om de kerk'. De tocht naar de top is zwaar door de lengte en de grote hoogte. Je bent drie dagen op de berg en afhankelijk van de strategie ben je 9-12 uur achter elkaar in touw in rots, sneeuw en ijs, op een hoogte waar je op een gegeven moment maar 50% van de zuurstof tot je beschikking hebt van wat normaal is. Dit vraagt heel veel van je, zowel fysiek maar ook mentaal.


Dit vergt ook een gedegen voorbereiding. Veel sporten om uithoudingsvermogen en spierkracht te ontwikkelen. Hierbij is het van belang om in de juiste hartslagzone's te trainen. Het belang van een gezond hart speelt dus continu een rol.


De expeditie zelf kostte een week, waarvan de helft acclimatisatie was en de andere helft de daadwerkelijke beklimming. Om voldoende geacclimatiseerd te zijn, ben ik al een week eerder naar de bergen gegaan om te klimmen en zo mijn lichaam alvast te laten aanpassen aan de hoogte. Al met al was ik daardoor ruim 2 weken van huis.

Mont Blanc beklimmen

De beklimming


De eerste dag reden we met de trein vanuit St. Gervais naar Nid d'Aigle op 2.362 m. Vanaf daar liepen we naar de Tete Rousse hut op 3.167 m. Dit is een pttige bergwandeling over grof blokkenterrein, waarbij je ruim 800 hoogtemeters maakt.


Na de overnachting in de hut startten we 's morgens vroeg met de beklimming van het Couloir de Gouter, een lange, steile rotshelling van 700 meter hoog. Na ruim 2 uur klimmen en klauteren bereik je dan de Gouter hut op 3.835 m. Na een korte pauze gingen de stijgijzers onder en begon de tocht over gletsjers en sneeuwruggen. Het eerste stuk is nog niet al te zwaar, maar het laatste stuk over de Bosses graat is steil en smal. Na ruim 4 uur bereikten we dan de top. Een waanzinnige en onbeschrijflijke ervaring.


Uiteindelijk moet je toch weer naar beneden en na ruim 2 uur dalen waren we weer bij de Gouter hut, waar we de tweede nacht sliepen. De laatste dag moet je vervolgens het Couloir weer af en verder naar Nid d'Aigle, waar de trein weer op ons wachtte.


Op weg naar Tete Rousse
Op weg naar Tete Rousse
Panorama vanaf Tete Rousse
In het Couloir de Gouter
Bij de Dome de Gouter
Op weg naar de top
De top in zicht.
Het laatste stukje naar de top.
Panorama vanaf de top.
Het hoogste punt van Europa.

Sponsoring


Mijn beklimming heeft ruim € 2.000 opgebracht voor de Hartstichting. Alle sponsoren ontzettend bedankt!


Wilt u ook nog iets sponsoren? Dan kan dit via de onderstaande link. Iedere bijdrage is welkom.

Vastgoedbemiddeling Frankrijk